Projektowanie interfejsów człowiek-maszyna, ich wymiary, wygoda i użyteczność powinny opierać się na zasadach ergonomii, aby uniknąć zmęczenia, stresu, niepokoju, wypadków i różnych uszkodzeń ciała ludzkiego spowodowanych niewłaściwym projektem.
Projekt powinien opierać się na teorii projektowania, zgodnie z pewnymi koncepcjami i pomysłami projektowymi, aby odzwierciedlić społeczne i kulturowe aspekty projektowania.
Projektowanie powinno być prowadzone z wykorzystaniem różnych metod projektowania artystycznego (takich jak zasady kompozycji form, prawa piękna formalnego, semiotyka itp.), teorii systemów i zasad komercyjnych.
Projekt mebli biurowych powinien być zgodny z wymaganiami mechaniki, zasad mechanicznych, materiałoznawstwa i technologii, aby kierować projektowaniem konstrukcji, ruchu, kształtu i rozmiaru komponentów oraz przetwarzania komponentów, unikając nieuzasadnionych projektów.
W procesie projektowania mebli biurowych nieuniknione są różne sprzeczności, jak np. sprzeczność pomiędzy funkcją a formą (np. sprzeczność pomiędzy projektem konstrukcyjnym części obliczonym na podstawie wytrzymałości a jej wizualnym efektem wytrzymałości), sprzeczność pomiędzy technologią a sztuką (np. projektant może porzucić pożądaną formę estetyczną, ale brakuje mu istniejącej i potencjalnej technologii wytwarzania), sprzeczność pomiędzy przedsiębiorstwem a społeczeństwem (np. sprzeczność pomiędzy popytem producentów mebli mahoniowych na cenne gatunki drewna a społeczną ochroną ekologiczną), sprzeczność pomiędzy projektowaniem produktu a marketingiem produktu (np. różnica między strategią projektowania a strategią marketingową) oraz sprzeczność ideałów projektowych z rynkiem (np. różnice estetyczne pomiędzy projektantami a klientami). Projektanci mebli muszą kierować się swoim osądem, czyli zasadami myślenia dialektycznego, aby kierować projektowaniem mebli i prawidłowo rozwiązywać liczne kwestie, takie jak sztuka, technologia, funkcja, forma, materiały, rzemiosło, fizyka, psychologia, rynek, czynniki środowiskowe, cena i wydajność.
Muszą także prawidłowo radzić sobie ze różnorodnością popytu rynkowego, poziomem potrzeb ludzkich, zmianami stylu życia i ewolucją koncepcji konsumpcji, a także odpowiednio opracowywać produkty nadające się do wprowadzenia na rynek.
W oparciu o tę zasadę producenci mebli biurowych wierzą, że „nie ma najlepszego projektu, jest tylko najbardziej odpowiedni”. Na przykład niektóre produkty o prostych kształtach, ale nadające się do produkcji masowej, monotonnych projektach, ale o dużej wartości praktycznej, powszechnych materiałach, ale niskim koszcie i niskiej trwałości, ale nadające się do tymczasowego użytku, nie mogą być uważane za dobre projekty lub dobre produkty według ogólnych zasad projektowania. Jednak biorąc pod uwagę określone grupy (takie jak grupy o niskich-dochodach) i konkretne rynki (takie jak stosunkowo biedne rynki wiejskie), ocena takich projektów może być inna.
